4 Şubat 2009 Çarşamba

Beceremiyoruz, dostum...

Biz "sevince" kaybediyoruz kendimizi, dostum.
Götü başı dağıtıyoruz. Varsa yoksa sevdiğimiz...
Tek varlığımız "O" oluyor. Alıyor eline bizi.
Tüm benliğimizle O'nun oluyoruz.
Kitliyor kapımızı, tıkıyor kafesine.
Suç onda değil ki, bizde...

Hal böyle olunca kimse aklımıza gelmiyor, dostum.
Çünkü aklımız başımızda değil. Başka yerde. "Bir" yerde...
Unutuyoruz bütün dostlarımızı. Tanımıyoruz artık.
Takmıyoruz kimseyi, hiç bir şeyi. Annemizi bile.
Ee tabi anneyi unutan, dostu n'apmaz...

"Sevgili" böyle bir şey işte bizim için, dostum.
Geç kalmanın verdiği şaşkınlık mı, yoksa öncelik kayması mı?...
Belki de "karakter meselesi"...
Bilmiyorum.
Ancak bildiğim tek şey var: "sevemiyoruz".
Biz bu işi bilmiyoruz, dostum.
Beceremiyoruz...

1 yorum:

Adsız,  9 Şubat 2009 11:40  

Tilki, Aslanın ininden çıkar ve aksayarak yüremeye başlar...
Ormanın ileri gelen tilkileri:
- Ulen Kral oldu yürüyüşü değişti bee!
derler...

İleri gelen tilki... :)

Related Posts with Thumbnails

  © SUgibiOL Blog 2007-2016

ÜST